 |
 |
 |
|
|
|
Kort na kebili veranderd het landschap weer. Kilometers en kilometers woestijn.
Hier lopen we over de bodem van het zoutmeer Chott el Djerid.
In de winter kan het zijn dat er in sommige gebieden een laagje water staat maar in de zomer is vrijwel alles verdampt.
Dit restje water is zo zoutrijk dat het een roze-achtige kleur heeft.
Een grapje van de plaatselijke bevolking
De zoutlaag vertoond scheuren en barsten ...
Als je een stuk zout optilt dan zie je de originele bodem van het meer. De zoutlaag is ongeveer twee centimeter dik.
Weer in het busje speuren we naar de beloofde fata morgana's, of luchtspiegelingen.
Nou ja, vooruit. Dit is een luchtspiegeling. Zie ik daar bomen achter dat stuk water???
De rij palmen is echt, ruim twintig kilometer verderop, het water niet.
|
|
|